To, co dzisiaj wydaje się trudne, jutro znika z naszego życia. Miejsce dzisiejszego cierpienia wkrótce zastąpi stan szczęścia. Smutek zamienia się w radość, a radość w smutek. Wszelkie stany emocjonalne pojawiają się w nas i znikają, przychodząc i odchodząc niczym marzenia senne, które trwają tylko chwilę.

 

Świat może wydawać się rozszalałym oceanem, a każda nadciągająca fala groźna i złowroga. Można uczepić się takiej fali, nie dostrzegając niczego poza nią, i w ten sposób przeżyć swój czas.

 

Na powierzchni oceanu jesteśmy nieustannie targani przez kolejne fale, nie zdając sobie sprawy, że pod nami rozciąga się ogromna przestrzeń spokoju. Można zanurzyć się głębiej, a wtedy fale, niezależnie od intensywności, przestają być odczuwalne. Głębia jednak często wywołuje przerażenie, dlatego wolimy utrzymywać się na powierzchni.

 

Żyjąc w świecie myśli nie jesteśmy świadomi, że poza nimi istnieje Jaźń, doświadczająca wszelkich przejawów życia. Utożsamiając się z myślami, emocjami i ciałem, zatraciliśmy pamięć, że Jaźń to esencja naszego istnienia.

To, że nasze zmysły postrzegają jedynie niewielką część Całości, nie oznacza, że to, co jest dla nas niewidzialne, nie istnieje.

 

Przenosząc uwagę z myśli, emocji, opowieści o tym, co będzie lub co było na oddech, odczucia płynące z ciała oraz samo odczucie bycia, zatrzymujemy i osadzamy się 

w teraźniejszości. Im częściej to robimy, tym bardziej wyrabiamy w sobie nawyk trwania

w chwili obecnej, co zwiększa naszą samoświadomość.

 

Nasza percepcja poszerza. Zaczynamy dostrzegać coraz więcej procesów, które w nas zachodzą: myśli, emocje, reakcje, doznania, a także coraz subtelniejsze wrażenia. W ten sposób uczymy się odczuwać głębiej  i przestrzenniej, co pozwala nam doświadczyć naszej przestrzenności.

 

Poszerzająca się samoświadomość umożliwia nam odczucie i doświadczenie esencji naszego istnienia oraz osadzenie się w niej.  Tu nie ma natrętnych myśli, huśtawki nastrojów, cierpienia, lęku, poczucia niespełnienia. 

​

Tu jest miłość, spokój i cisza. I do tego miejsca zapraszam Cię z całego serca.

​

​

                                                                                                    Ewa Biel